Meet Maren Vos

Ik ben Maren Vos, woonachtig in Utrecht, in Ondiep, vlak bij kantoor, ongeveer vijf minuten fietsen. Ben dan wel geboren in Amsterdam, maar getogen in Utrecht. Ik eet graag Indonesisch, en Indonesisch pittig, niet dat Nederlandse. Wat mijn collega’s over mij zouden zeggen? Dat is een gevaarlijke vraag. Maar waarschijnlijk zeggen ze over mij dat ik behoorlijk eigenwijs ben, dat ik hou van gezelligheid maar dat er wel hard gewerkt moet worden. Als leidinggevende vind ik het belangrijk dat collega’s veel vrijheid hebben en ik verwacht ook dat ze veel verantwoordelijkheid nemen voor onze resultaten.

“Ik heb geen posters van de Spicegirls in mijn kamer hangen

Ik hou niet van één muziekstijl. Ik vind superveel leuk. Dit jaar bijvoorbeeld ben ik naar een aantal technofestivals geweest, naar North Sea Jazz, een klassiek concert, Thunderdome, een Latin feest, het maakt me echt helemaal niks uit. Ben zelfs bij één of ander Punk/reggae feest geweest. Ik vind bijna alles prachtig. Ik heb ook niet echt één band waar ik graag naar luister. Ik luister meestal tijdens mijn werk naar Acid jazz of Triphop. Oh wacht, Spicegirls, dat was mijn favoriete band toen ik klein was. Ben ik ook nog heen geweest afgelopen jaar. Maar het is niet zo dat ik daar iedere dag naar luister, ik heb er ook geen posters meer van in mijn kamer hangen…

Ik heb gestudeerd in Amsterdam. Eerst even bedrijfskunde, maar dat was het toch niet, dus overgestapt naar communicatiewetenschappen. Ik dacht toen dat ik in de marketing thuishoorde en heb een tijdje bij Colgate op de marketingafdeling gezeten. Daarna naar de Rabobank. Dat was de technische supportafdeling, waar ik onder andere werkte aan het inrichten van een nieuw supportonderdeel voor online betaalsystemen. Hier kwam ik tot de conclusie: “bij een bank werken is niet echt iets voor mij”. Toen ben ik bij de TU Eindhoven gaan werken bij de faculteit  industrial engineering. Daar deed ik een PhD traject en tegelijk werkte ik als onderzoeker voor de EU op een onderzoeksproject in vijf landen, dat was erg leuk. Ook gaf ik les en begeleidde ik afstudeerscripties. Mijn onderzoek ging over welke verschillende strategieën bedrijven hebben om high-tech oplossingen te ontwikkelen en wat de effecten daarvan zijn op het creëren van klantwaarde, innovatie en bedrijfsresultaten.

“We hebben afgelopen jaar veel aangepast en verbeterd”

Dat ik mijn PhD heb afgerond en het traject heb volgehouden, daar ben ik misschien persoonlijk het meest trots opHet was een ingewikkeld traject, waarbij ik halverwege dacht, waar ben ik aan begonnen en ook wel heb gedacht aan stoppen. En dat ik daarna iets heel anders ben gaan doen, ook daar ben ik trots op.  
 
Ik wilde hierna als data scientist aan de slag en ben wat gaan rondvragen. ValueBlue bleek een vacature open te hebben voor die functie. Dat werk doe ik hier nu niet meer, maar werken bij ValueBlue bevalt me erg goed. Ik werd teamlead bij het development team en inmiddels ben ik verantwoordelijk voor de afdeling Development & Operations rondom BlueDolphin met een team van meer dan 18 mensen. Afgelopen jaar hebben we met zijn allen veel aangepast en verbeterd, daar ben ik ook trots op.

“Ze hebben hier een leuk gevoel voor humor”

Wat werken hier zo leuk maakt? De sfeer vooral. Er hangt een enorme no-nonsense sfeer waar ik erg van houd. De mensen hier hebben een leuk gevoel voor humor. Je kunt best harde grappen maken tegen elkaar en tegen je leidinggevende. Ook belangrijk is dat, wanneer je ergens goed in bent, je de ruimte krijgt om dat op te pakken en te ontwikkelen. Het is een erg platte organisatie waar je kunt laten zien wat je kunt. Kijken naar competenties en op resultaten vertrouwen, de kans krijgen ondernemend te zijn, dat vind ik erg prettig.  
 
Ik hoop dat we over drie jaar een grote internationale klantengroep hebben en dat we de transitie hebben gemaakt van scale-up naar een professionele organisatie, maar dat we wel de ValueBlue mentaliteit en humor behouden.