Meet Nikki Buitendijk

Ik vind aardappels niet zo boeiend

Nikki Buitendijk is de naam. Ik ben onlangs 30 geworden. Een mooie leeftijd om te bereiken, want ik merk dat nu ik op de leeftijd ben, ik wat minder aan alles twijfel. Mijn stad is Utrecht. Ik woon er en ik ben groot fan van deze stad. Een tijdje heb ik in Tilburg gewoond en journalistiek gestudeerd. Was erg leuk. Hele lelijke stad, maar erg leuke tijd gehad.

Ik heb daarna in de binnenstad van Utrecht gewoond, terwijl ik Communicatie, Media en Design studeerde. Fantastische studie en met heel veel plezier in het centrum gewoond. Ik heb me tijdens deze studie gespecialiseerd in User Experience Design en daar kwam ik er achter hoe leuk dit werk is. En dus ben ik op zoek gegaan naar werk in dit vakgebied. Ik begon bij Informaat in Baarn, een soort van detacheringsbureau, waar ik veel voor gemeentes deed. Vervolgens kwam ik bij Osage in Utrecht terecht. Daar ging ik meer de richting van projectmanagement op en miste ik het UX.

Je kunt prima geintjes uithalen met de mensen van het MT

Via Maren kwam ik bij ValueBlue. Wij kennen elkaar van de servicedesk bij Conclusion, ons studentenbaantje. Zij gaf aan dat ValueBlue een UX designer zocht. In eerste instantie hoefde het van mij niet, want ik zat prima op mijn plek, maar Maren gaf toch aan dat een gesprek geen kwaad kon. En eigenlijk was ik verkocht toen ik het aanstekelijke enthousiasme van Jordy over BlueDolphin in dat gesprek zag en hoorde. Toen ben ik het maar gewoon gaan doen!

Ik merk nu een duidelijk verschil met toen. Vorig jaar zaten we nog aan het einde van een start-up fase en langzaam zag je steeds meer vooruitgang; een nieuw pand, nieuwe mensen, Engels als spreektaal en noem maar op. Tof om mee te maken. Toen ik 1,5 jaar geleden hier kwam, was er niemand die deed wat ik deed. Ik mocht het eigenlijk een beetje zelf inrichten. Ik mocht en mag heel veel zelf bepalen.

Die eigen verantwoordelijkheid die ValueBlue je geeft, vind ik erg prettig. Als je een idee hebt en je kunt dat onderbouwen, krijg je ook direct de ruimte om het uit te voeren, korte lijnen en geen hiërarchisch gevoel, heerlijk! Je kunt prima geintjes uithalen met iedereen, ook met het MT, lekker laagdrempelig.

Drukte om niets

Op wie ik het meest trots ben? Ik kan best trots zijn op mezelf. Ik heb het allemaal best goed voor elkaar. Alles is behoorlijk gelukt; ik kan mezelf onderhouden, ik heb leuke mensen om me heen, een goede baan. Dat heb ik zelf best goed gedaan. Ik ben wel meer trots op andere mensen dan op mezelf. Bovenaan staat wel mijn moeder. Zij heeft ontzettend veel voor ons gedaan. Mijn vader overleed toen ik vrij jong was. Ik heb nog twee zussen en een broertje en we zijn allemaal goed terecht gekomen. Dat heeft zij toch maar even geflikt! Maar ook op mijn broertje. Die kreeg heel jong een kind en doet het ook allemaal maar gewoon. En op mijn vriend, die heeft een nieuwe baan gevonden terwijl die lang niet wist wat hij nou wilde. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik ben een familiemens. Familie vind ik het belangrijkste in het leven.

Mijn moeder zei vroeger vaak een mens lijdt het meest om het lijden dat ‘ie vreest. Ik kon me heel erg druk maken als er iets moest gebeuren of als we iets gingen doen. En dan bleek altijd dat het op het moment zelf heel erg meeviel. Die drukte om niets heb ik gelukkig een beetje los kunnen laten. Daar maak je jezelf helemaal gek mee.

Hobby’s? Ik kijk gigantisch veel series. Alle soorten series wel, op Netflix en inmiddels ook Videoland. Daar besteed ik veel tijd aan. Ik kijk geen sport. Ik heb een hekel aan sport.  Dansen vind ik wel erg leuk. En uitgaan, drankje drinken, borrelen met vrienden, dat soort dingen. Dat deed ik vroeger wat vaker dan nu. Maar mijn grootste hobby is toch wel eten.  

Wat ik het liefst eet? Wat niet kun je beter vragen. Vroeger was ik vooral dol op pasta. Nog steeds, maar er zijn veel lekkere dingen bijgekomen, curry of een lekkere salade, dat soort dingen. Ik kook echt alles, nou ja bijna alles. Hollandse pot kook ik nooit zelf, hooguit een aardappelsalade. Vroeger maakte mijn moeder vaak Hollandse pot. Ik heb het nooit zo lekker gevonden. Ik eet het nu bijna nooit, alleen als ik bij mijn moeder op bezoek ga en dan eigenlijk alleen de groente. Ik vind aardappels niet zo boeiend. Ik heb me weleens bedacht “wat als ik de rest van mijn leven nog maar één ding mocht eten, ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds?” Het antwoord daarop zou dan sushi zijn. Sushi is altijd lekker!